Τέλειωσα κι εγώ ρε

Είναι στιγμές που αισθάνεσαι πως σηματοδοτούν εποχές, την έναρξη ή το τέλος τους.

Μια τέτοια στιγμή είναι και αυτή εδώ και ορίζεται από ένα τέλος.

Τέλειωσε και αυτός ρε.

Μόνο που στην προκειμένη περίπτωση το τέλος πρέπει να αναγνωστεί διπλά, με δύο έννοιες, με ιδιαίτερη έμφαση στην δεύτερη.

Τέλος, η ολοκλήρωση, η ολοκλήρωση μιας πορείας.

Τέλος, ο σκοπός, ο σκοπός μιας νέας πορείας.

Σκέψεις για τους ηλίθιους

Ο ηλίθιος γνωρίζει την ηλιθιότητα του, αν σε όχι όλο το μέγεθός της τότε σίγουρα σε κάποιο βαθμό. Εαν την παραδέχεται, καταλαβαίνει πλήρως τις δυνατότητές του και κινείται στα πλαίσια που πραγματικά μπορεί να κινηθεί. Δεν ζητά κάτι παραπάνω από όσα δύναται να κάνει οπότε είναι αρκετά ισορροπημένος και ευτυχισμένος με τον εαυτό του.


Υπάρχει όμως και ο ηλίθιος που δεν παραδέχεται πως είναι ηλίθιος.Μάλιστα όσο πιο ηλίθιος είναι τόσο πιο πολύ θέλει να αποδείξει πως είναι έξυπνος. Η ηλιθιότητά του δημιουργεί ανασφάλεια και άγχος που γίνονται ακόμα μεγαλύτερα στην προσπάθειά του να φανεί πως είναι «το μυαλό». Δεν δέχεται εύκολα πως υπάρχουν άνθρωποι πιο έξυπνοι από αυτόν, πράγμα λογικό γιατί η ύπαρξη οποιοδήποτε οξύνους ανθρώπου εκλαμβάνεται από μέρους του ως απόδειξη της δικής του ηλιθιότητας. Ο ηλίθιος γίνεται κουραστικός καθώς επιδιώκει με κάθε μέσο να αυτοεπιβεβαιωθεί, και όσο δεν το πετυχαίνει άλλο τόσο προσπαθεί. Είναι πραγματικό βάσανο για τους δίπλα του. Τέλος κύριο χαρακτηριστικό είναι η τάση του για συνεταιρισμούς, η αγωνία να ενταχθεί σε μία ομάδα. Η ανάγκη του αυτή είναι απόλυτα λογική, επειδή άσχετα με το τι θέλει να πιστεύει ξέρει καλά πως είναι τούβλο πράγμα που του δημιουργεί φοβίες και ανασφάλειες, φοβίες και ανασφάλειες που θέλει εναγωνίως να τις καλύψει εντασσόμενος σε μία ομάδα, καθώς πιστεύει πως η ομάδα θα είναι το πολυπόθητο καταφύγιο που αναζητά.

Σχόλιο για την G700

Είμαστε η αδικημένη γενιά του ‘60

δίχως κατοχή και πείνα χωρίς ρετσίνα.

Η γενιά μου δεν είναι η γενιά του Πολυτεχνείου, ούτε η γενιά του ’60. Είναι η γενιά του playstation και του internet ή μήπως είναι η γενιά των 700 euros;

Έτυχε να διαβάσω το άρθρο « Ξεσηκώνεται η γενιά των 700€ » των των δημοσιογράφων της εφημερίδας Το Έθνος Στ. Βογιατζάκη και Γ. Φώσκολου, στο οποίο γινόταν και αναφορά στο σχετικό blog.

Συγκεκριμένα γράφουν στο άρθρο τους:

Είναι νέοι, με καλές σπουδές, γνώσεις ξένων γλωσσών και πολλά προσόντα που θα μπορούσαν να τους εξασφαλίσουν μια αξιοπρεπή καριέρα στην αγορά εργασίας. Και όμως αμείβονται μόνο με 700 ευρώ...

Σε πρώτη φάση θα ήθελα να σχολιάσω ότι υπάρχουν πολλοί νέοι με καλές σπουδές, γνώσεις ξένων γλωσσών και πολλά προσόντα πλέον στις μέρες μας. Θα μείνω στα τρία τυπικά επαγγέλματα που πιστεύεται ότι εξασφαλίζουν οικονομική άνεση. Ιατροί, δικηγόροι και μηχανικοί. Πριν μια εικοσαετία ίσως να ήταν ακόμα έτσι τα πράγματα αλλά στην εποχή μας βρωμάει ο κόσμος από μηχανικούς, δικηγόρους και γιατρούς. Ο πρώτος μισθός ενός απόφοιτου της νομικής που πάει να δουλεψει σε ένα δικηγορικό γραφείο για την πρακτική του, ανέρχεται στην καλύτερη των περιπτώσεων στα 450 euros. Λογικό όμως δεν είναι όταν η προσφορά είναι τεράστια; Από γνωστούς μου μηχανικούς, κυρίως πολιτικούς, μηχανολόγους και ηλεκτρολόγους, παρατηρώ πως η πρώτη τους εργασία συνήθως είναι σε εργοτάξιο και ο μισθός τους φτάνει 1000 euros .Όσο για τους γιατρούς μέχρι να αρχίσουν να εργάζονται έχει περάσει η μισή τους ζωή, λόγω της τεράστιας αναμονής για ειδικότητα. Σε ένα πρώτο επίπεδο λοιπόν φαίνεται πως η τεράστια προσφορά στις ημέρες μας επηρεάζει κατά πολύ τους μισθούς.

Όμως δεν είναι μόνο η προσφορά. Πιστεύω το πρόβλημα έγγειται αλλού. Ας ρίξουμε μια ματιά στον ορισμό της G700:

Είναι νέοι, με καλές σπουδές, γνώσεις ξένων γλωσσών και πολλά προσόντα που θα μπορούσαν να τους εξασφαλίσουν μια αξιοπρεπή καριέρα στην αγορά εργασίας. Και όμως αμείβονται μόνο με 700 ευρώ...

Λέξεις κλειδιά Νέοι, Καλές σπουδές, Ξένες γλώσσες Πολλά προσόντα, Μισθός 700 euros. Δυστυχώς θα συμφωνήσω μόνο σε δύο σημεία στο Νέοι, και 700 euros. ¨Οταν μιλάμε για καλές σπουδές τί εννοούμε; Εδώ παραθέτω δύο πιθανές εκδοχές, η πρώτη είναι σπουδές σε πολυτεχνική ή νομική ή ιατρική σχολή. Η δεύτερη είναι σπουδές σε ένα πανεπιστήμιο με υψηλό ranking. Ελληνικό πανεπιστήμιο με υψηλό ranking είναι ανέκδοτο, άρα αυτοί οι νέοι με τις καλές σπουδές πρέπει να είναι απόφοιτοι ξένου πανεπιστημίου διεθνώς αναγνωρισμένου. Εδώ επικαλούμαι πάλι την μικρή προσωπική μου εμπειρία και την κοινή λογική. Όσοι λοιπόν γνωστοί μου τελείωσαν πανεπιστήμια κύρους δεν είχαν απολύτως κανένα πρόβλημα εύρεσης εργασίας. Είναι απόλυτα λογικό μια επιχείρηση στην Ελλάδα να θέλει ένα απόφοιτο του Imperial για παράδειγμα, γιατί απλά εμπιστεύεται το όνομα του πανεπιστημίου.Απομένει η εξέταση της πρώτης εκδοχής απόφοιτοι νομικής, πολυτεχνικής και ιατρικής. Δεν γνωρίζω απολύτως τίποτα για τη νομική και την ιατρική αλλά για τους της πολυτεχνικής κάτι έχει πάρει το αυτί μου μιας και τα τελευταία χρόνια σπουδάζω σε μηχανικός. Μία απλή ερώτηση για τις πολυτεχνικές: πόσο το πρόγραμμα σπουδών βοηθά τους φοιτητές να είναι προετοιμασμένοι για την αγορά εργασίας. Η άποψή μου είναι καθόλου, και μαζί της συμφωνεί το 20% των μηχανικών έπειτα από έρευνα του ΤΕΕ, επιπλέον το 35% θεωρεί πως δεν βοηθά και τόσο. Δηλαδή το 55% πιστεύει πως το πρόγραμμα σπουδών δεν προετοιμάζει επαρκώς τους μηχανικούς. Αρκετά μεγάλο ποσοστό, αλλά λογικό όσο master της προκοπής δεν υπάρχουν και η έννοια διασύνδεση εργασίας και σπουδών είναι απογορευμένη. Συνεπώς καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως η πλειονότητα των αποφοίτων των πολυτεχνικών σχολών δεν θεωρεί πως είναι προετοιμασμένοι για την αγορά εργασίας, τότε ο εργοδότης γιατί να αναλάβει το κόστος αυτής της προετοιμασίας, αλλά και στην περίπτωση που το αναλάβει γιατί να πληρώνει κάτι περισσότερο από 700 euros.

Όσον αφορά τις γλώσσες οι έλληνες αρέσκονται στο να μαθαίνουν ξένες γλώσσες, την ορολογία της επιστήμης τους την μαθαίνουν όμως; Νομίζω πως μάλλον όχι, όταν όλα τα μαθήματα προσφέρονται αποκλειστικά και μόνο στην ελληνική γλώσσα σε όλα τα πανεπιστήμια της Ελλάδας. Υπάρχει μάλιστα νόμος που απαγορεύει το εγχειρίδιο διδασκαλίας να είναι σε άλλη γλώσσα πλην της ελληνικής. Εν κατακλείδι ενώ ο υποψήφιος εργαζόμενος μπορεί να έχει το Proficiency στα Αγγλικά, την ορολογία δύσκολα την κατέχει επαρκώς.


Τέλος το σημείο των πολλών προσόντων, δυστυχώς δεν το πολυκαταλαβαίνω. Τρομερό ψήσιμο καφέ; Αριστοτεχνικό σκούπισμα; Επαγγελματικό ξεσκόνισμα; Πτυχίο Ωδείου; Τίτλος πρωταθλητή ομίλου ταβλιού Νέας Άνω-Κάτω Παναγιάς; Όλα αυτά προσόντα είναι και πολλά μάλιστα, αλλά τι προσφέρουν στον εργοδότη;

Αποψή μου λοιπόν, πως η γενιά των 700 ευρώ δεν είναι νέοι με καλές σπουδές, γνώσεις ξένων γλωσσών και πολλά προσόντα. Αν είχαν όλα αυτά τα χαρακτηριστικά σίγουρα θα υπήρχε μία θέση για αυτούς και αν δεν υπήρχε θα την δημιουργούσαν μόνοι τους. Το πρόβλημα έγκειται στις καλές σπουδές, γιατί καλές σπουδές στην Ελλάδα δεν γίνονται και αν συνεχίσουμε έτσι δεν θα γίνονται για πολύ καιρό.

I am a vector

Το κάτωθι κείμενο αποτελεί περίτρανη απόδειξη του ότι πάσχω από ψυχολογικά προβλήματα.


Είμαι διάνυσμα.

Έχω αρχή και πέρας. Είμαι πεπαρασμένος αλλά αποτελούμαι από άπειρα σημεία. Γεννήθηκα σε ένα σημείο του χωροχρόνου και θα πεθάνω σε ένα άλλο. Στο ενδιάμεσο άπειρα σημεία θα με χαρακτηρίσουν και θα τα χαρακτηρίσω.

Έχω κατεύθυνση, ήγουν διεύθυνση και φορά Αξίες και στόχους.


Είμαι ένα διάνυσμα.

Ένα διάνυσμα από τα πολλά του διανυσματικού πεδίου. Μία ύπαρξη από τις πολλές υπάρξεις.

Τα άλλα διανύσματα με επηρεάζουν, τα άλλα διανύσματα τα επηρεάζω εγώ. Αλληλεπιδρούμε. Ποιά η αιτία και ποιό το αιτιατό σε αυτού του είδους την σχέση του διανύσματος μου και του πεδίου; Ποιός μορφώνει ποιον;

HΛΙΘΙΟΤΗΤΑ

"Only two things are infinite the universe and human stupidity... And i am not too sure about the first"

Albert Einstein

1

Είναι τοις πάσι γνωστό πως η ηλιθιότητα είναι ανίκητη.Τίποτα στον δρόμο τη δεν στέκεται εμποδιο, η φοβερή της ικανότητα ή ίσως η εγγενής της ιδιότητα να παραμερίζει τα πάντα σαν να μην υπήρχαν, είναι πιστεύω ο μοναδικός συμπαντικός νόμος δίχως κανένα χρονικό περιορισμό. Δεν επιδέχεται αμφισβήτησης δεν υπάρχουν εξαιρέσεις στον κανόνα . Το πείραμα επαναλαμβάνεται τα τελευταία 4000 χρόνια κ΄ καταλήγει πάντα στο ίδιο αποτέλεσμα. Η ηλιθιότητα θριαμβεύει στέφεται βασίλισσα και στέμα της η δημοκρατία. Η δημοκρατία όπου το σωστό είναι η άποψη των πολλών, το μέγα σφάλμα.

Ένας ενδεχόμενος αντίλογος θα ήταν, πως είναι δυνατόν να ισχύει πάντα ο νόμος της ηλιθιότητας και οι άνθρωποι να έχουν δημιουργήσει πόλεις, γλώσσα, νόμους, πολιτισμό γενικά.Αν ίσχυε ο νόμος δεν θα έπρεπε να είμαστε σε μια ημιάγρια ή τελείως άγρια κατάσταση ακόμα, να ζούμε στα δέντρα και στις σπηλιές; Όμως όχι έχουν σαφώς γίνει βήματα, ο άνθρωπος έφτιαξε εργαλεία, όργωσε την γη, με τους πρώτους μύθους άρχισε να εξηγεί το περιβάλλον, προσπαθεί να νοηματοδοτήσει την ύπαρξή του, παρατηρείται δηλαδή μια ανάπτυξη τόσο στον τεχνικό όσο και στον πνευματικό πολιτισμό. Τελικά τι ισχύει με την ηλιθιότητα;

Για να είμαι ειλικρινής δεν γνωρίζω. Θα ήθελα να εξετάσω το πρόβλημα από μια διαφορετική σκοπιά λίγο πιο θετική. Ας ειδωθεί η ηλιθιότητα από την φυσική σκοπιά του πράγματος και ας παραλληλιστεί με την εντροπία, η οποία εντροπία είναι το με΄τρο της αταξίας ενός συστήματος. Για παράδειγμα αν τα βιβλία σας είναι πεταμένα στο πάτωμα του δωματίου σας, τότε το σύστημα χαρακτηρίζεται από υψηλή εντροπία.Αν όμως τα βιβλία ήταν ταξινομημένα στα ράφια μιας βιβλιοθήκης τότε το σύστημα θα είχε σαφώς λιγότερη εντροπί από ότι πριν. Αξίζει να σημειωθεί πως και στις δύο περιπτώσεις οι πληροφορίες που περιέχουν τα βιβλία είναι ίδιες, αλλά στην μεν πρώτη μας είναι άχρηστες αφού δεν μπορούμε να τις βρούμε αυκολα αφού τα βιβλία είναι παντού σκορπισμένα, ενώ στην δεύτερη η πρόσβαση στις απαιτούμενες πληροφορίες είναι πολύ πιο εύκολη.

Επανέρχομαι τώρα στον προηγούμενο παραλληλισμό και σημειώνω πως τόσο η αύξηση της εντροπίας όσο και η αύξηση της ηλιθιότητας οδηγούν σε χαοτικές καταστάσεις, οι οποίες για να επαναφερθούν σε ένα ανεκτο και χρήσιμο για εμάς επίπεδο απαιτείται ενέργεια δηλαδή χρόνος, κόπος και χρήμα. Δυστυχώς ούτε η εντροπία αποφεύγεται ούτε η ηλιθιότητα αλλά το ανθρώπινο γένος πρέπει να επιβιώσει οπότε τι πρέπει να γίνει; Στην περίπτωση της εντροπίας υπάρχει δυνατότητα να μειώνεται η αταξία σε ένα υποσύστημα οπότε να έχουμε οργανωμένη ύλη αλλά στο ευρύτερο σύστημα να αυξάνεται. Ίσως μπορεί να επιτευχθεί κάτι παρόμοιο και με την ηλιθιότητα. Νησίδες σκέψεις σε έναν άπειρο ωκεανό βλακείας. Σε αυτά τα νησιά ο ορθολογιμός και πολιτισμός θα κυριαρχούν και η ευημερία αυτών που ζουν σε αυτά θα είναι δεδομένη.

I WONDER

Αν ένας αναρχικός στην προσπάθεια αυτοπροσδιορισμού του αναζητούσε κοινά σημεία ιδεολογίας, με ποιό ρεύμα θα ήταν πιο κοντά εννοείται πέρα από αυτό της αναρχίας;

Μια πρώτη απάντηση ίσως να ήταν, μα φυσικά με τον κομμουνισμό. Αναρχικοί τε και κομμουνιστές αγωνίζονται ενάντια στην κοινωνική ανισότητα, την εκμετάλευση από το κεφάλαιο και την κάθε ιμπεριαλιστική πολιτική. Αυτή η εξήγηση βρωμάει πολύ Ελλάδα και για την ακρίβεια φαιοκόκκινο νεοελληνικό κράτος. Δεν με ικανοποιεί και τόσο, ειδικά όταν γνωρίζω πως οι πρώτοι ανααρχικοί κατηγορούνταν από κάθε κομμουνιστική εργατική ένωση ως διασπαστές του εργατικού – συνδικαλιστικού κινήματος γιατί πρότασσαν πάνω από όλα το άτομο.Τελικά που συναληθεύει η αναρχία με τον ολοκληρωτικό κομμουνισμό;

Ο τρισκατάρατος φιλελευθερισμός τί σχέση μπορεί να έχει με την αναρχία. Ουδεμία!!! Κι όμως πολύ φοβάμαι για τους επαναστάτες με τις αλογουρές, με την ενδυμασία ροκά νεκροθάφτη, για αυτούς που έχουν χόμπι τους να καίνε την ελληνική την αμερικανική και την ισραηλινή σημαία πως πολύ περισσότερο έχει να κάνει η αναρχία με τον liberalism παρά με τον communism. Οι ατομικές ελευθερίες, η αποδέσμευση από το κράτος πατέρα (ή καλύτερα μπαμπούλα), η αδέσμευτη καλλιτεχνική έκφραση και ένα σωρό άλλα πράγματα που βασίζονται στην ανεξαρτησία, στην αξιοπρέπεια και στην ελευθερία του ατόμου που να ταιριάζουν άραγε καλύτερα;

Ακολουθεί ελαφρά δόση αμπελοφιλοσοφίας με δύο πρέζες παραδοξότητας που σερβίρεται με κρύα μαθηματική λογική παπαροπασπαλισμένη .

Συνεπώς μην πάρετε στα σοβαρά τα ακόλουθα!!!

1

Το θεώρημα της μη πληρότητας του Gödel
και η ύπαρξη του Θεού

1

Gödel's first incompleteness theorem

For any consistent formal theory that proves basic arithmetical truths, it is possible to construct an arithmetical statement that is true but not provable in the theory. That is, any theory capable of expressing elementary arithmetic cannot be both consistent and complete.

α

Είτε το θέλουμε είτε όχι εμείς οι άνθρωποι λειτουργούμε βάση ενός συνόλου αρχών και αξιών. Το πως σχηματίστηκαν και γιατί είναι επί του παρόντος αδιάφορο. Το σύνολο αυτό διαφέρει κατά τόπους και χρόνους, πχ η επιβολή της θανατικής ποινής στις ΗΠΑ ή στην Ευρώπη πριν από 100 χρόνια.

Το πιο λογικά δομημένο σύνολο αρχών, αναμφισβήτητα είναι αυτό των μαθηματικών. Για να λειτουργήσει όμως απαιτείται η ύπαρξη αξιωμάτων, δηλαδή προτάσεων που δεν αποδεικνύονται αλλά δέχονται εξ’αρχής ως αληθινά.

Στο δικό μας σύνολο αρχών το αξίωμα για τους πιστεύοντες εις την ύπαρξη ανώτερου όντος είναι ο Θεός ή καλυτερα ο Μέγας Αρχιτέκτων του Σύμπαντος (Μ.Α.Τ.Σ.).Για όσους πάλι δεν πιστεύουν το αξίωμα είναι η ανυπαρξία του Μ.Α.Τ.Σ.

Τέλος υπάρχουν και οι αγνωστικιστές οι οποίοι πιστεύουν πως δεν είναι δυνατόν να κατανοήσουν την ύπαρξη ή την ανυπαρξία του Θεού. Στην προκειμένη περίπτωση στο σύνολο αρχών του αγνωστικιστή σύμφωνα με τον Gödel η ύπαρξη είναι μια αλήθεια που δεν μπορεί να αποδειχθεί. Απλά ισχύει.